Skip links

Autism … Autisme-wasdade

“Autism can’t define me, I define autism.” (Kerry Magro)

Autisme-wasdade … autismespectrumstoornis in huis ziet er op een doordeweekse dag best heel ‘normaal’ uit, maar dat is dan ook maar de buitenkant waar je enig zicht op hebt als buitenstaander. In die eerste indruk lijkt er voor jou dan totaal niets aan de hand in dat huis, want je ziet er twee kinderen zitten die gewoon braaf en stil zijn op de momenten dat jullie elkaar daar ontmoeten. Daarmee begrijp je de moeilijkheid – van zogenaamde weerstand in huis – van Rita niet. Maar de dingen zijn niet altijd wat ze lijken te zijn, aangezien mensen met een autismespectrumstoornis heel lief kunnen overkomen ondanks dat ze inwendig vol weerstand vastgeplakt zitten met zichzelf.

Rita is een toffe hooggevoelige en sterke vrouw die twee kinderen met een autismespectrumstoornis heeft. Ze glimlacht vaak en kan best goed haar plan trekken, gezien alle omstandigheden, alleen heeft ze ook van die momenten dat alles haar even ‘genoeg’ is geweest. Dan zou ze zich bijna moedeloos in de zetel willen laten zakken en aan alles de brui willen geven.

Bij Rita thuis zijn er van die momenten dat ze haar bijna machteloos in haar eigen behoeften voelt staan. Zoals wanneer ze haar kinderen een vraag stelt en ze daarop een op eindeloos gerichte blik als antwoord krijgt teruggeworpen. Geen verstaanbare reactie, alleen twee ijzige blikken die de woonkamer met een spanning vullen als dauw die in het ochtendgloren over de grasvlakte hangt. Rita ervaart zichzelf dan als plotsklaps onzichtbaar geworden voor haar eigen kinderen. Ze denkt dan bij zichzelf: “Ik heb nochtans vandaag geen onzichtbaarheidsmantel om me heengeslagen, zoals de jongeheer P. uit de welgekende en wereldberoemde verhalen van een fantastische schrijfster. Waarom antwoorden ze nu niet?”

In haar eigen hoofd gaat Rita dan op zoek naar iets dat ze eventueel zou kunnen gemist hebben. Een poging om datgene, dat voor het stilzwijgende spanningsveld heeft kunnen zorgen, op te sporen. En daar vindt ze geeneens een antwoord op, want het antwoord is niet vanuit ratio te detecteren. Autismespectrumstoornissen in huis zijn dan ook dagdagelijks weerkerende en vernieuwende uitdagingen. Wat de ene dag wel lukte, krijg je een andere dag geenszins klaar gespeeld.

Na drie keer dezelfde vraag stellen en een pot aan geagiteerde atmosfeer voelen, blijft Rita perplex voor haarzelf uit staan staren en weet ze even niet meer wat doen. Als vastgelijmd aan de grond staat ze daar wezenloos stil te kijken naar haar eigen kinderen. Dat ze met z’n twee zijn, maakt hen nog ‘sterker’ uit haar eigen gevoel van ‘het is hier twee tegen één’. Maar weerstand, om welke reden dan ook, los je nooit op met oppositie. Tegendruk verhoogt de innerlijke opwinding alleen maar. Rustig aan de buitenkant, wervelwinden aan de binnenzijde.

Stilte kun je echter ook anders bekijken, hoe graag je als ouder ook een antwoord wilt van je kind. Het cadeautje van een volledige zwijgzaamheid brengt je namelijk tot jezelf. En wat heeft Rita daaruit kunnen leren over haarzelf en de relatie met haar kinderen? Dat wordt zeker eerstdaags vervolgd.

 

Uitgelichte afbeelding = Kunstwerk: “ver_binding moeder-dochter” © Gwyneth Celen

Opmerkingen

  1. Post comment

    Het cadeautje van volledige zwijgzaamheid brengt je tot jezelf!
    Een cadeautje van je naaste! En voor je naaste!
    Heel herkenbaar!

    Permalink

Reageer