Skip links

Blauwebestewensen

Blauwebestewensen. Blauw, blauwer dan blauw vloeit over het witte papier. Het is bijna alsof er een octopus uit het potje is gekropen en zijn aanwezigheid zojuist heeft bekend gemaakt. Floatend in helder zeewater, langzaam voortschrijdend, heeft ie heel traag net de vissen in de oceaan in een diepblauwe waan misleid. Maar er is enkel wit en geenszins enige vis te bespeuren op het blad. Fantasie werd samen met de blauwe inkt helemaal in het rond geleid en voelde zich dan plotsklaps in alle richtingen uit elkaar geblazen. Alsof miljoenen longblaasjes zich net helemaal met lucht hadden gevuld en deze op volle kracht zichzelf er zouden gaan uitgooien. Wie weet wilden ze een wereldje van verschil betekenen?

Meneer “Afgeknipt Rietje” heeft, doorzichtig als ie is, die longmannen dan wel een aardig handje geholpen met het centraliseren van alle zuurstof. Samen wisten ze wel welke richting ze dat blauw ongeveer zouden geven. Maar tja, af en toe wijkt dat dan toch wel wat minder of meer van de vooraf bepaalde route af. Vandaag dus wat méér dan minder. In alle rust en eerlijkheid gaat het er zo in het leven soms ook aan toe hé. Wanneer je een of andere koers wilt lopen, ontwikkelt het zichzelf dan net even anders dan je had gehoopt of verwacht. En nu en dan vinden we dat dan ‘erg’ en soms kunnen we erom (glim)lachen.

Maar vandaag was het met een grote glimlach van plezier; dat creatief bezig zijn met zich meebrengt. Want of de kronkelende en uitgespuwde lijnen nu naar rechts of links gingen, maakte weinig uit voor ons ‘kerstproject’. We keken gewoonweg uit naar wat er zich zou ontwikkelen.

In een creatief leven weten mensen met enige veerkracht daar altijd weer het beste van te maken; op het moment dat dingen anders verlopen dan voorzien. Ze gebruiken de omstandigheden, en wat er op dat moment is, dan weer als inspiratiebron om wat nieuws te bedenken. In een creatief leven zie je daar de zin van in en vertrouw je op wat het leven je brengt. Een portie wilskracht bovenop een berg aan vertrouwen dat alles weer ‘goed’ komt, kan verruimend werken. Het werkt alleszins allemaal durven ‘experimenteren’ in de hand.

Ondertussen had dat blauw enige vrede gevonden op het witte blad terwijl het lag te drogen. Klaar om verdere communicatie aan te gaan met een penseel bedropen met water en blockprint-verf. Aan het eind van het jaar hebben we hier namelijk zo onze traditie van eigen kerst- en nieuwjaarsgroeten te schrijven, met wensen voor lieve mensen. En daarbij roepen we dan meestal ook een nieuw kaartje in het leven. Een beetje zoals een klein Jezusje dat wat licht op aarde brengt. Een sprankeltje hoop om de mensen te omarmen met een creatieve vriendelijke ‘dag’. Gewoon omdat we daar zin in hebben.

Vadertje tijd lijkt zo naar eindejaar toe de klok emotioneel wat sneller te laten lopen. Heel veel veranderingen en aankomend feestgedruis op ‘n korte termijn van winterse dagen. Waar menig mens zich eenzaam kan dragen. We staan er zelden bij stil als we ons omgeven voelen door liefdevolle mensen, en een warme thuis … maar ze zijn er wel … de eenzamen. Oudere en ook jonge mensen die helemaal in hun eentje achter hun gesloten vensterraam in een kamertje zitten toekijken op al die gekjes met pakjes en onderscheiden lawaai. We staan er hier dit jaar eens bewust wat meer bij stil.

Onze tekst voor ons kaartje laten we dus nog even in die stilstand zweven, omdat ie dit jaar anders zal klinken dan ie de voorbije jaren heeft gedaan. We keren even naar binnen en maken ons geruisloos opdat ons hart de woorden mee kan fluisteren. In geweten spaarzaam en bewust omspringen met taal terwijl we aan alle mensen, ook de eenzamen, denken. Met enige verwondering uitkijkend naar de taal van het hart.

Hoe weerklinken de woorden van jouw hart?

 

Aanzet kerstkaarten op wit glad en licht gestructureerd papier, Indigo blauwe shellac inkt (Sennelier), blockprintverf (Creall) en blauw kleurpotlood (Carran D’ache).